دانشمندان در تازه ترین بررسی های خود دریافته اندمگس ها به حسگر های گرمایی درونی مجهز هستند و از آن برای تنظیم دمای بدن خود با محیط اطراف استفاده میکنند. 

نوعی مگس موسوم به کرم میوه از چهار نورون بزرگ حرارتی درمغزش برخوردار است. که از آن به عنوان سیستم تنظیم کننده ی دما استفاده میکند. 

دانشمندان دریافته اند؛این نورون ها تنها در دماهایی فعال میشوند که بالاتر از دمای مورد نظر و مطبوع مگس باشند.

محققان با بررسی ساختار پوست کوسه ها دریافتند که این جانداران با استفاده از حفره های موجود بر روی پوست خود میتوانند با سرعتی بالا شنا کرده و به راحتی و در همان سرعت تغییر مسیر بدهند . 

مطالعات جدید نشان میدهد که کوسه ها برای افزایش سرعت حرکت در آب؛روی پوست خود  حفره هایی ایجاد میکنند که شبیه به گودال هایی که روی توپ گلف قرار دارند میباشد که وجود همین حفره ها منجر به افزایش سرعت آن ها میشود.

گیاهان هنگام جراحت از طریق مواد شیمیایی که از ریشه ی آن ها متصاعد میشود؛درخواست کمک میکنند. 

وقتی که گیاهی مورد هجوم عوامل بیماری زا مانند باکتری های مضر قرار میگیرند برگ های آن به ریشه پیغام میفرستند و در درخواست کمک میکنند تا ریشه اسیدی ترشح کند تا به کمک آن باکتری های سفید به کار گرفته شوند. 

هارس بیس؛دانش یار علوم خاک وگیاه از دانشگاه دلاور گفت:گیاهان از آن چیزی که تصور میشود عاقل ترند!مردم تصور میکنند که ریشه ی گیاهان در برابر حملات عوامل بیماری زا واکنشی ندارند؛در حالی که تحقیقات جدید نشان میدهد که گیاهان راه هایی برای درخواست کمک از محیط اطراف دارند. 

گیاهان در این مواقع امواجی با طول موج بلند از برگ به ریشه ارسال میکنند و ریشه با تولید مواد آلی به این درخواست کمک پاسخ میدهد(ایسنا)

دانشمندان ژاپنی از بدن موش هایی که شانزده سال منجمد شده بودند،شبیه سازی کردند.تاکنون شبیه سازی ها با استفاده از سلول های اهدایی از بافت کبد و انتقال مولکول DNA آنها به سلول های تخم گیرنده انجام می شده است. 

کارشناسان پیش از این معتقد بودند که استفاده از سلول های منجمد برای این منظور غیر ممکن است،چرا که فرایند انجماد به مولکول های DNA آسیب میرساند.اما دانشمندان ژاپنی که به تازگی موفق به انجام این کار شده اند،اعلام کردند که با این روش می توان مخلوقات منقرض شده مانند ماموت ها را از بقایای یخ زده ی آنها دوباره ایجاد کرد. 

از زمان شبیه سازی دالی(گوسفندی که در سال 1996 به دنیا آمد) تا کنون هر نمونه ی شبیه سازی شده ی موفق با روشی انجام شده که طی آن اسید نوکلئیک از سلول خارج و سپس یک سلول تخم خالی جاسازی میشود و فرایند تقسیم سلولی با کمک مواد شیمیایی یا الکتریسیته آغاز میشود اما در تحقیق اخیر با عملیاتی موفقیت آمیز و با استفاده از سلول های مغز موش هایی که در دمای منهای بیست درجه منجمد شده بودند،نمونه ی شبیه سازی شده ی آن ها خلق شد.

یک گروه از دانشمندان نانو،کوله پشتی های سلولی برای حمل و تحویل مواد شیمی درمانی ابداع کرده اند. 

سلول هایی که این کوله ها را همراه خود دارند همچنین میتوانند تومورها را نیز شناسایی کنند،یا به آجر های ساختمانی برای مهندسی بافت ها تبدیل شوند. 

محققان دانشگاه MIT که مخترعان چنین کوله پشتی های ظریف و میکروسکوپی هستند،معتقدند که برای اولین بار در جهان توانسته اند چنین بسته ی مصنوعی را به یک سلول متصل کنند. 

این کوله پشتی های پلیمری به پژوهشگران این امکان را میدهد که از سلول های بدن برای حمل بارهای بسیار اندک استفاده کرده و حرکت های آن ها را با استفاده از میدان های مغناطیسی دست کاری کنند و از آنجا که هر بسته تنها منطقه ی بسیار کوچکی از سطح سلول را میپوشاند،پس با عملکردهای طبیعی سلول تداخل و منافاتی ندارد و مانع از تعامل آن با فضای خارج نمیشود.